Nieuwsbrief nr. 1: januari 2026

1 jaar “Nieuwsbrief”, honderden verhalen

Achter elk cijfer in deze nieuwsbrief schuilt een verhaal. Een katje dat werd opgevangen, verzorgd, gesocialiseerd en uiteindelijk zijn gouden mandje vond.

Dankzij onze vangbakvrijwilligers, opvanggezinnen, dierenartsen en trouwe volgers konden we ook in 2025 opnieuw tientallen katjes een veilige start en een nieuwe thuis geven, zij het minder dan in 2024. Meer vrijwilligers staat simpelweg gelijk aan meer kansen.

Al één jaar lang geven we via deze nieuwsbrief een kleine inkijk in ons asiel. Niet alleen om te informeren, maar ook om te tonen wat mogelijk is wanneer mensen samen hun schouders zetten onder hetzelfde doel: minder zwerfkatten en meer geluk voor elk dier.

Enkele cijfers van 2025

• Opgevangen katjes: 238
• 206 opvangertjes vonden hun gouden mandje in een nieuwe thuis (of hun weg terug naar huis)
• 17 katjes werden op de overgang van 2025 naar 2026 nog verwend in één van onze opvanggezinnen

Meer dan broodnodig: extra vrijwilligers!

Voor het nieuwe kittenseizoen zijn we nog steeds op zoek naar extra helpende handen voor onze vangbakken én naar nieuwe opvanggezinnen! Wil jij ook iets betekenen voor zwerfkatjes en kittens? Neem vrijblijvend contact op voor meer info!

Inspiratie: het verhaal van opvangmama Robine

Achter elk opvanggezin schuilt een uniek verhaal. Robine startte in 2025 en vertelt wat haar motiveerde om de stap te zetten.

“Mijn twee grootste passies zijn reizen en katten, maar lange tijd leken deze moeilijk te combineren. Tot ik via een vriendin hoorde over het opvangen van asielkatjes.

Dat idee sprak me meteen aan, omdat het voor mij het beste van twee werelden samenbrengt: katten een warme, tijdelijke thuis bieden en tegelijk de vrijheid behouden om te blijven reizen. Tijdens mijn reizen bezoek ik dan ook regelmatig kattenasielen en probeer ik op mijn manier mijn steentje bij te dragen.

Het is mijn droom om ooit in het buitenland zelf een kattencafé te openen, waar zorg en liefde voor katjes centraal staan. Mijn eerste opvangertje, Jolly, is het liefste katje dat ik ooit heb ontmoet. Het liefst zou ik haar voor altijd bij mij houden, maar het gevoel dat ik actief kan meewerken aan haar geluk én aan het vinden van haar forever home, geeft me oprecht veel voldoening.”

Socialiseren: ook grotere kittens verdienen een kans

Wanneer mensen denken aan een asielwerking, zien ze vaak enkel het vangen, wettelijk in orde maken en adopteren. Wat minder zichtbaar is, is het lange en intensieve traject dat daaraan vaak voorafgaat. Gijs, Grace en Glory zijn daar een mooi voorbeeld van.

Deze drie kittens waren al ruim 10 weken oud toen ze eindelijk veilig in opvang raakten. Dat lukte enkel dankzij een bijzonder geëngageerde melder, die zich dagenlang inzette met onze vangbakken en ze uiteindelijk alle drie kon vangen. Het was meteen duidelijk dat het een lange weg zou worden, maar ook zij krijgen nu een echte kans.

Gijs, de grootste, bleek al snel een nieuwsgierige durver die nu zelf contact zoekt en meteen begint te spinnen. Glory, de kleinste, was aanvankelijk erg fel, maar ook zij bloeit nu langzaam open. Grace daarentegen blijft erg schuw; enkel wanneer ze samen natte voeding krijgen, kan zij even geaaid worden. Dit toont hoe verschillend dit proces kan verlopen, zelfs binnen één nestje.

Dankzij tijd, rust, ruimte en heel veel geduld, en door hen zelf te laten kiezen hoe dicht ze bij mensen willen komen, zetten Gijs en Glory vandaag al mooie stappen richting adoptie. Voor Grace zal dit traject waarschijnlijk langer duren. Deze kittens tonen perfect waar onze werking écht om draait: investeren in kansen. Soms weken, soms maanden, maar altijd met respect voor elk dier en zijn of haar tempo.